Becoming Landscape – Cilăstăseri tra s’agiungă fisi
![Becoming Landscape – Cilăstăseri tra s’agiungă fisi Becoming Landscape – Cilăstăseri tra s’agiungă fisi](https://www.rri.ro/wp-content/uploads/2023/10/andreea-david-technofields2-foto-technofields.png)
Ion Puican, 28.10.2021, 11:22
Parcul Natural Delta Văcărești easti loclu ditu București tru cari armasi unu ditu mărli proiecte neibitisiti ditu epoca-a comunismului “Balta Văcărești”, ninti di 1989, respectiv un sistemu hidrologicu di apărari a Capitalăllei dinintea a nicărloru. Tru añilli tru cari loclu nu eara mirimitisitu, zona a Baltăllei Văcărești fu azvimtă diznău di fisi, tamamu tru inima-a unăllei capitală europeană, cu pulli și mamiferi aviglleati — di agiumsi un ecosistem specific a unăllei deltă. Tru meslu sumedru, tru aestu parcu naturalu urban nkisi un proiectu ahoryea, ţi ari scupolu s’lli-aproaki cetățeañilli a căsăbălui di fisi, di xanaamintarea-a fisillei și integrarea cu aesta tru mesea-a căsăbălui – “Becoming Landscape — Ună cilăstăseari tra s’agiungă fisi”. Ti proiectu şidzumu di zboru cu unu ditu artiștilli participanță, Diana Miron, vocal coach, artistu di sunetu și compozitoari, ti proiectul işiş, ti cum s-amintă proiectul și ti cum agiumsi s’llia parti la aestu:
“Becoming Landscape” easti un proiectu multidisţiplinaru cari adună trei turlii di artă, și dimi compoziție sonoră și muzică contemporană, land art și performance art. Aestu proiectu easti inițiativa-a unui grup di teoreticiene și artisti cu expertiză avută tru domeniul a artăllei contemporană și a experimentului, iu akicăsearea a lor conexă s’ahărdzeaşti ti formărea di opinie și formăarea profesională tră artiști emergență, sinfirisiț di formi năi di expresie, interesaț di cercetare di grup, di experimentul audiovizualu și di recontextualizari corporală, sonoră și vizuală. Prota etapă a proiectului easti concentrată anvărliga a gioclui, gestului și minarillei. Di aoa yini și inițiativa proiectului, dimecu ditu proiecti anterioare catacum “Techno Fields”, tru cari mini işiş, Diana Miron, artistu di sunetu și compozitoari, loaiu parti anlu ţi tricu, tru arada-a curi feciu pridarea ti cursuri vocale, ti rediscoperiri vocală timbrală și di tehniţ extinsi di improvizație sonoră”.
Cari fu contribuția artistică a Dianăllei Miron la “Becoming Landscape” nă spuni tamamu năsa:
“Mini, Diana Miron, deadunu cu compozitorlu și sound disigner-lu Laurențiu Coțac, thimilliusimu aestă lucrari cu numa “Harmony of Disaster”, ună lucrari di muzică clasică contemporană, cari adună fisea sonoră a Deltăllei Văcărești. Tru andamusili ţănuti ună dupu alantă, tru Parculu Naturalu Văcărești, nă vini cabaia multă hăşti, că s’hibă zborlu ti muzică contemporană ică land art ică performance art, și nă adusi dininti un mediu fertilu, emu sonor emu vizual, tră s’alăncească lucrări acutotalui năi tră spațiulu artisticu românescu, ama și internațional. Tănutu tu unu kiro di trei meşi, cari acăţară tu isapi dzăli di cercetari, di repetiții și evenimentili cu public propriu-dzăsu, cu ngătanu andicra di restricțiili di tora mutrinda disvărtearea-a activitățloru tru aer liber, luursimu că ti bunu va shibă mutarea-a practiţlor nafoară, tru fise, iu distanțarea fizică fu posibilă și aestă turlie publiclu s’hărsi ta s’llia parti, s’hibă deadunu cu noi. Cabaia nă ciudusimu s’videmu cât di mare și câtu di pozitiv easti apandisea a oamiñilor după evenimentu. Mini zburăscu ditu perspectiva a mea işiş, tora, tră atea că loaiu parti la concertul “Harmony of Disaster” – cari s-disvărti la mardzina a diglui di beton, cari lucră catacum un amfiteatru brutalistu, cu idyili dali di beton di pi mardzina-a diglui, di agiumsi gărdină tră publicu. La performance, oamiñilli nă spusiră că dukiră ună hăvaie acutotalui speţială, că fură transpurtaţ, că tricură pritu unu portalu. Cadealihea că multu pţăñi au avdzătă ună ahtari muzică cântată tru aer liberu și tru un spațiu unic, ași cum easti Parcul Natural Văcărești.”
Tru bitisită, Diana Miron nă mărtirisi:
“Vrem s’duţemu ma largu aestă colaborari, tră atea că s’agiungă un ansamblu di mări dimensiuni – mini și Laurențiu Coțac avem aestă idhee ta s’ndridzemu ună primă orchestră di muzică contemporană tru România, ași cum tru multi alti văsilii ari, kimu că și noi avem ananghi di ahtari lucru, avem ananghi di cultură, avem ananghi di cultură alternativă și di creativitati susțănută și di cătră autorităț, și di cătră programili culturali, tră s’ndrupămu dizvultarea ti calitatea a banăllei tru unu căsăbă metropolă ași cum easti Bucureștiul, ama și tra s’nă dişcllidă minţăli și perspectivili.”
Autoru: Ion Puican
Armânipsearea: Taşcu Lala